Reisverslag Zuid Afrika
Donderdag 15 september 2005:

Vanochtend ging om 04:30 uur de wekker! Heel vroeg maar we waren wel meteen wakker want vandaag zou ons avontuur gaan beginnen! We zouden vertrekken naar Zuid-Afrika. Onze tassen stonden al klaar, ik heb nog wat laatste spulletjes in m’n handbagage gedaan en toen konden we vertrekken. We zijn naar de ouders van Twan toe gereden. Antoon (de vader van Twan) heeft ons naar Schiphol gebracht. Gelukkig waren we de files net voor, dat is altijd een gigantisch probleem vanuit het zuiden. Voor intercontinentale bestemmingen wordt altijd aangeraden om 3 uur voor vertrek aanwezig te zijn op de luchthaven. We stonden dus keurig netjes om 07:00 uur bij de incheckbalie. Bij KLM ging het inchecken ontzettend snel door de self-service-check-inn! Er stonden Stuards en Stewardessen om iedereen te helpen met de computers! Het enige wat we daarna nog even moesten doen was onze bagage inchecken bij een gewone incheckbalie, binnen 10 minuutjes waren we klaar en konden we doorlopen naar de handbagage-check. Ons vliegtuig vertrok netjes op tijd om 10:05 uur. Twan en ik waren allebei wel een beetje nerveus voor het nieuwe onbekende wat ons te wachten stond. Dit zou tenslotte onze eerste kennismaking worden met het Afrikaanse continent. De vlucht verliep goed, we kregen 2 leuke films te zien onderweg, Mr & Mrs Smith en Madagascar. We kregen zelfs een ijsje onderweg! We hadden weinig turbulentie en……. Een groot pluspunt, we landden 3 kwartier eerder dan gepland. Toen we aankwamen op de luchthaven kregen we eerste een stempel en een sticker in ons paspoort daarna konden we onze bagage ophalen. Gelukkig was onze bagage er! Dat is altijd spannend! Toen dat allemaal achter de rug was stond er al iemand op ons te wachten van de Airport Game Lodge om ons de transfer naar het hotel te bezorgen. In het hotel lag een grote envelop met vouchers en de route-beschrijving van African Ample Assistance al klaar. De Airport Game Lodge is een leuke motel-achtige accommodatie met nette kamers. De douche staat naast het bed, das grappig. Er is een zwembad en de transfer wordt verzorgd! Het is tevens mogelijk om de auto bij de accommodatie te laten afleveren. Toen we daar aankwamen hebben we eerst even naar huis gebeld om iedereen gerust te stellen dat we veilig aangekomen waren, daarna zijn we meteen gaan slapen.
Vrijdag 16 september 2005:
Vandaag zou een dag worden met veel kilometers en dus veel uurtjes in de auto. Dat wisten we vantevoren! Om 10:00 uur konden we onze huurauto ophalen bij “Budget Car Rental” op de luchthaven van Johannesburg. We werden er netjes afgezet door de shuttleservice van ons hotel. Ook het ophalen van de auto verliep goed, er werden kopieën gemaakt van onze rijbewijzen. We kregen de sleutel en konden nu echt gaan beginnen aan onze rondreis. We stapten in de (bijna nieuwe) lichtblauwe Toyota Corolla met nog geen 15.000 km op de teller. In het begin moesten we allebei erg wennen aan het links-rijden in Zuid-Afrika. Het was voor ons echt raar dat de bestuurder aan de “verkeerde” kant zit. Van Johannesburg tot Hoedspruit zou zo’n 600 kilometer zijn. Het stuk tot Pietersberg is saai, alleen maar snelweg, zo’n 300 kilometer. Het voordeel hiervan is dat het wel echt opschiet. Na Pietersberg rij je door de Magoebaskloof, dit is echt heel mooi. Je ziet er bergen en groene dalen, het gedeelte tussen Pietersberg en de kloof is vooral indrukwekkend door de vele krottenwijken die je voorbij rijdt. Er lopen op deze stukken ontzettend veel mensen over de weg, heel veel schoolkinderen in uniform! Na dit stuk kwamen langs veel privé-reservaten. En…… toen zagen we 2 giraffen en een aap (tenminste, ik dacht dat het een aap was, volgens Twan was het een steen). Natuurlijk vonden we het geweldig toen we die giraffen zagen! We hebben meteen de auto stilgezet en foto’s gemaakt en gefilmd (later tijdens de reis wen je hier aan en rij je gewoon door)! Rond 16:00 uur kwamen we aan bij “de Ruimte Game Farm” net voorbij Hoedspruit. Onze eerste indruk was meteen al goed, wat een mooie lodge was dit! We waren verrast toen we hoorden dat we Liz (een van de medewerksters) met de auto moesten volgen naar onze kamer. Ze bracht ons naar een tiental “hutjes” (wij kregen nummer 7). Het waren natuurlijk geen echte hutjes maar chaletjes met een rieten dak, aan de voorkant hadden we een echte veranda op palen die uitkeek op een riviertje, de zijkanten en voorkant waren van tentzijl, de achterkant (tevens de badkamer met douche en toilet) was gemetseld. Het was echt prachtig hier! Midden in het privé-reservaat, heerlijk rustig! Nadat we onze bagage naar binnen hadden gebracht besloten we om even tot rust te komen na onze lange autorit! We hebben lekker op de veranda gezeten en gelezen. We zagen al meteen een mannetjes-waterbok aan de overkant van het riviertje. De waterbok wordt zo genoemd omdat dit dier terwijl hij achtervolgd wordt altijd het water in vlucht en ook lang in het water kan blijven. We zagen ook nog een Impala en toen we gingen eten zat er een hele boom vol apen! Dit allemaal recht voor onze deur, dat is toch fantastisch!!! Om 19:00 uur stond het diner klaar. Als voorgerecht kregen we asperges, als hoofdgerecht worst, spareribs, wortelstamppot, boontjes en een gepofte aardappel met een salade. Als nagerecht kregen we appel met rozijntjes. Na het eten hebben we nog even wat gedronken op het terras bij het hoofdgebouw. We hebben nog even gekletst met Brenda (een Nederlandse medewerkster van de Ruimte) zij woont hier en is tevens gids, met haar hebben we gesproken over de excursiemogelijkheden die aangeboden worden vanuit onze lodge, we hebben meteen een gamedrive geboekt voor de volgende dag, dat is al iets moois om naar uit te kijken. Om 21:30 uur zijn we lekker gaan slapen.
Zaterdag 17 september 2005:
Vanochtend zijn we om 09:00 uur gaan ontbijten. Om 10:00 uur werden we verwacht bij het Cheetah-project wat op ongeveer 25 kilometer afstand van de lodge ligt. Onderweg hier naartoe zagen we weer een giraf. Dit is een reservaat waar ze Cheetahs fokken en ze voorbereiden op de terugkeer naar de natuur. Ze hebben er 75 Cheetahs en 75 hyena’s. We kregen eerst een dvd te zien waarin uitgelegd werd wat ze precies deden en hoe. Daarna kregen we een tour door het gebied met daarin de verschillende kooien, we reden zelfs door een aantal kooien waar de Cheetahs erg dicht bij de auto kwamen. Dit was erg interessant. Toen we dit gezien hadden, zijn we eerst gaan tanken en zijn daarna terug gereden naar “de Ruimte”. Onderweg hebben we weer een giraf gezien. Om 15:00 uur moesten we weer bij het hoofdgebouw zijn om deel te nemen aan de Game drive van Thorney Busch. Onderweg van ons chalet naar het hoofdgebouw zagen we 3 giraffen, ze staken zo de weg over voor onze neus. Thorney Busch is een privé-reservaat schuin tegenover “de Ruimte”. Hier garanderen ze bijna voor 90% dat je de big five ziet tijdens de game drive. Er zit ontzettend veel wild in dit reservaat. Het reservaat is 2000 hectare groot, ze zijn goed in het vinden van de Big Five doordat ze werken met radio-contact. Alle auto’s zijn voorzien van een radio met microfoon waardoor de gidsen kunnen laten weten welke dieren er op welke plaats gespot worden. Tijdens de Gamedrive hebben we veel wild gezien, als eerste een groepje van 5 buffels midden op de weg (we moesten uitwijken en een stukje door de berm rijden), we hebben ook 2 mannetjesleeuwen gezien op 2 meter afstand van de auto. Ze lagen in het gras! Dat was echt indrukwekkend. Verder hebben we 1 olifant, 5 giraffen, een kudde van 200 buffels om de wagen, zebra’s, impala’s, 2 waterbokken, 4 nijlpaarden, ooievaars, zwijnen en springbokken gezien! Dit was echt geweldig. We hebben ook nog een halfuurtje door het donker gereden, dat hoor je echt vanalles en pas als je met de lamp er op schijnt zie je wat er naast je staat. Natuurlijk gaat er geen gamedrive voorbij zonder dat je een “Sundowner” hebt gedronken. Dit is typisch Zuid-Afrikaans, een drankje drinken tijdens de zonsondergang. Na de gamedrive hadden we honger gekregen en was het ook tijd voor het diner. We kregen als voorgerecht erwtensoep, als hoofdgerecht biefstuk met bloemkool, erwtjes, mais, geraspte wortel, en aardappel salade, als nagerecht kregen we een Dame Blanche. Na het eten hebben we nog wat gedronken op het terras en zijn daarna gaan slapen.
Zondag 18 september 2005:
Vanochtend zijn we om 08:00 uur gaan ontbijten. Daarna zijn we naar het “Rehabilitation Centre” gereden in Mhololoholo. Hier worden gewonde dieren opgevangen, onderzocht en klaargemaakt om weer terug te keren in de natuur. Helaas was het gesloten en konden we dus weer omdraaien. Heel erg jammer want we zouden pas om 16:00 uur naar het “White Lions Project” gaan. Toch was een onze rit naar het Rehabilitation Centre niet helemaal voor niks, we hebben onderweg 6 olifanten gezien die rustig hun ontbijt aan het opeten waren (dit bestond vooral uit takken en stukken struik) Geweldig he! Terug gekomen bij “de Ruimte” zijn we maar aan Liz gaan vragen wat we nog konden gaan doen in de tussentijd, het was tenslotte pas 10:00 uur. Ze bood aan om ons later te komen halen voor een wandeling door het privé-reservaat van de lodge. We zijn terug gegaan naar ons chalet en hebben nog wat gelezen tot ze er was. Ze kwam ons om 12:00 uur halen. We hebben ongeveer 1,5 uur gewandeld en hebben impala’s, gnoe’s, en termietenheuvels gezien. Het was erg warm maar wel interessant. Liz is nog bezig met het halen van haar gidsdiploma, ze kon ons al erg veel vertellen over de natuur en de dieren. We hebben nog wat gedronken aan de bar en zijn daarna weer terug gegaan naar ons chalet. We hebben nog wat gelezen op de veranda! Het is zo heerlijk rustig dat ik het niet erg vond om even niks te doen!! Twan vond het minder leuk maar ja, we hadden nog zo veel voor de boeg voor de rest van de vakantie! Om 16:00 uur moesten we weer bij de Lodge zijn want toen gingen we met Brenda (de Nederlandse medewerkster, tevens gids) en 3 vrijwilligers op pad! We hadden dus een soort privé tour! Brenda kon gewoon Nederlands praten wat zowel voor haar als voor ons erg prettig was. Als eerste gingen we naar het “White Lions Project”. Bij dit project worden witte leeuwen gefokt. Ze hadden er ook normale leeuwen. We hebben moeders gezien met welpjes en volwassen mannetjes en vrouwtjes. De normale leeuwen werden weer uitgezet in de natuur, de witte leeuwen werden verkocht aan dierentuinen of andere privé-reservaten. Helaas hebben we nog maar een klein gedeelte van de leeuwen kunnen zien omdat in de toekomst alle leeuwen worden overgeplaatst naar de vrijstaat (provincie in Zuid-Afrika) ze komen dan ook niet meer terug bij “de Ruimte”. Nadat we dit gezien hadden zijn we begonnen aan de “nacht gamedrive”. Deze gamedrive is niet echt ’s nachts maar gewoon in de avond als het donker is. In het begin is het nog een beetje schemerig maar na ongeveer een half uurtje is het pikkedonker dan is het de bedoeling dat je probeert zoveel mogelijk wild te spotten terwijl 2 vrijwilligers rond schijnen met een grote lamp. Dit is heel bijzonder want je ziet dan in een keer een paar ogen die oplichten. We hebben 3 volwassen en 2 baby neushoorns gezien, 5 volwassen en 1 baby nijlpaard uit het water, giraffen (de giraffen-countdown staat nu op 23 in 4 dagen), 1 krokodil, een heleboel buffels, elanden en impala’s. Na de gamedrive hebben we nog gekeken naar de sterren, Brenda heeft ons verschillende sterren uitgelegd. We zagen het Southern cross (die zie je niet vanuit Europa), de Scorpio, en Venus. Na deze gamedrive hadden we ontzettend veel trek. Het was dan ook weer tijd voor het lekkere eten in “de Ruimte”. Als voorgerecht kregen we een zalmcocktail, als hoofdgerecht kregen we spareribs, gepofte aardappel en erwtjes met worteltjes. Als nagerecht kregen we Dame Blanche. Na het eten hebben we nog wat gedronken aan de bar en zijn daarna weer lekker gaan slapen.
Maandag 19 september 2005:
Vanochtend zijn we na het ontbijt om 08:30 uur vertrokken. We gingen op weg naar onze volgende accommodatie in Witrivier. We hadden besloten om er via de “Panoramaroute” naartoe te rijden. De Panoramaroute is echt schitterend mooi! Je rijdt dan langs allerlei bekende uitzichtpunten en watervallen. Als eerste kwamen we bij “de drie rondavels”. Dit is een rotsformatie in de vorm van 3 echte traditionele Afrikaanse hutjes oftewel Rondavels. Dit ligt bij de “Blyde river Canyon”. Het uitzicht was echt fantastisch, helaas was het een klein beetje heiig maar we konden toch nog ver weg kijken. Hierna reden we naar de “Bourke’s luck potholes”, op deze plek komen de Blyde en de Treur rivier samen, door de erosie van het water zijn er gaten in het gesteente ontstaan. Die gaten zijn helemaal rond en het gesteente is helemaal glad, dat ziet er heel indrukwekkend uit, ook is er een waterval te zien. Daarna kwamen we bij “Wonderview”, een uitzichtpunt vanaf de berg op heuvelachtig landschap. Vervolgens kwamen we bij “God’s Window” waarschijnlijk een van de bekendste uitzichtpunten ter wereld! We hadden enorm veel geluk dat de lucht inmiddels helemaal opgeklaard was, het was dus ontzettend helder waardoor we kilometers ver weg konden kijken. Het uitzicht was ontzettend mooi. Dit word God’s Window genoemd doordat je tussen 2 bergwanden door in het dal kijkt. Hierna kwamen we nog bij “the Pinnacle” een eenzame rots tussen verschillende bergwanden in. Wel mooi, maar lang niet zo spectaculair als de uitzichten en rotsen die we hiervoor hadden gezien. Hierna zijn we via Graskop naar Pilgrims Rest gereden, dit is een voormalig mijnwerkersdorpje. Het is nu vooral een toeristische attractie met veel winkeltjes, een marktje en oude gebouwtjes. Leuk om even doorheen te wandelen. Toen we dit gezien hadden zijn we weer verder gegaan met de “Panoramaroute”. We zijn als laatste nog gestopt bij de “Mac Mac falls”, dit is een enorm hoge waterval van wel 70 meter. We zijn daarna verder gereden naar Witrivier. Naar onze volgende accommodatie, de “Kirby Country lodge”, dit is een mooie 4-sterren lodge met Zwitserse eigenaren net buiten het stadje. Nadat we onze spullen naar de kamer hadden gebracht zijn we bij de receptie gaan informeren naar de verschillende mogelijkheden om een bezoek te brengen aan het Kruger-park. We besloten dat het voor ons het beste was om met een gids met open terreinwagen mee te gaan. We zouden dan allebei optimaal kunnen genieten van de omgeving zonder dat iemand op de weg moet letten en omdat we maar 1 dag gepland hadden voor het park is het prettig dat je zoveel mogelijk wild ziet omdat de gids ook hier radiocontact heeft met andere gidsen. Daarna was het al snel tijd voor het diner. Als voorgerecht kregen we Champignonsoep, daarna kippenlever, als hoofdgerecht vis met groenten en als nagerecht kwark met koffie. Wij vonden vooral de soep en het nagerecht heerlijk. Twan en ik zijn allebei geen visliefhebbers dus dat was wel effe balen! Mensen de wel van vis houden vonden het vast ook heerlijk, want het zag er perfect uit. Na het diner kregen we alvast een ontbijtpakketje mee voor de volgende dag. We zouden al om 05:00 uur gaan vertrekken vandaar.
Dinsdag 20 september 2005:
Om 04:30 uur ging de wekker! Ontzettend vroeg maar er stond ons weer heel wat te wachten. Om 05:00 uur stond de gids George bij de receptie op ons te wachten, hij zou ons en nog een ander Nederlands stel vandaag het Kruger-park laten zien. Om 05:30 uur stonden we bij Numbi Gate, een van de ingangen van het park. We moesten nog even wachten want om 06:00 uur ging het hek pas open. We zagen al snel een neushoorn staan en een paar buffels, dat waren al 2 leden van de Big Five in een kwartiertje tijd. Een groot voordeel van onze gids was dat hij radiocontact had met andere gidsen in het park, daardoor stonden we al snel oog in oog met 1 volwassen en 3 jong leeuwen die aan het jagen waren. (Helaas hebben we niet gezien dat ze ook echt een prooi vingen). Daarna zagen we nog een olifant en we hadden al 4 Big Fivers gehad voor 10:00 uur ’s ochtends. Nu het luipaard nog en het rijtje was compleet. Om 09:30 uur hebben we ons ontbijtpakketje genuttigd in “Skukuza rest camp”, er zat in: 2 zacht gekookte eieren, 4 boterhammen met ei en spek, 2 worstjes, 2 danoontjes, 2 appels, 2 sinasappelen en 2 pakjes drinken, het was heerlijk. Daarna zijn we weer op zoek gegaan naar wild, we hebben toen weinig gezien behalve giraffen en impala’s. Om 12:00 uur hebben we een uur geluncht in “Lower Sabie rest camp”, ze hadden er heerlijke hamburgers. De rest van de dag zijn we nog op zoek geweest naar het luipaard maar we hebben hem helaas niet gevonden maar wel…….. olifanten, neushoorns, giraffen, impala’s, en gnoe, struisvogels, kudu’s, jakhalzen, bavianen, zwijnen, andere apen, nijlpaarden, krokodillen, neushoornvogels, andere vogels, steenbokken, waterbokken etc. Om 17:00 uur kwamen we ontzettend moe maar voldaan terug bij de lodge, we konden vrijwel meteen aanschuiven voor het diner. Als diner hadden we als voorgerecht gepureerde aardappel groentesoep, tonijnsalade, als hoofdgerecht kregen we rundvlees met verschillende groenten en als nagerecht een muffin met een lekker kopje thee. Na het diner zijn we gaan douchen en lekker gaan slapen.
Woensdag 21 september 2005:
Vandaag ging onze route weer verder, we gingen naar onze volgende bestemming Swaziland. We zijn om 09:00 uur na het ontbijt vertrokken. Bij Jeppe’s Reef gingen we de grens over. De grensovergangen in Zuid-Afrika en Swaziland zijn een avontuur op zich. We moesten de auto parkeren, naar binnen bij een grenskantoortje, we kregen daar een stempel in ons paspoort dat we Zuid-Afrika verlieten, daarna moesten we met de auto een stukje verder rijden, door een slagboom naar het volgende grenskantoortje, daar kregen we dan weer een stempel omdat we Swaziland binnen kwamen. Dit alles duurt zeker een half uur en als je een beetje pech hebt en je zit achter een grote bus vol toeristen, dan duurt het zelfs langer! Ook moet je een bewijsje kunnen laten zien dat je met de auto Swaziland in en uit gaat. Het heeft wel iets zo’n grensovergang, wij vonden het tenminste echt heel erg leuk. Toen we eenmaal in Swaziland waren reden we via Pigg’s peak een hele mooie route door de bergen richting de hoofdstad “Mbabane”, daarna reden we richting “Ezulwini Valley”, vervolgens kregen we de afslag naar het “Mlilwane national park”. Onze lodge “Reilly’s Rock” lag midden in een afgezet stukje van het park! Dit vond ik echt geweldig!!! Het is er heel erg mooi en ontzettend rustig, de lodge ligt op een heuvel vanwaar we een mooi uitzicht hebben op de omgeving. De lodge is erg sfeervol zowel van buiten als van binnen, onze kamer had zelfs een open haard. Prins Bernhard heeft deze lodge zelfs meerdere malen bezocht, hier zijn de medewerkers heel trots op, overal hangen krantenknipsels en foto’s. Nadat we onze spullen naar de kamer hadden gebracht en nog wat gedronken hadden zijn we naar het rest camp van het Mlilwane national park gegaan. Daar hebben we nog nijlpaarden, krokodillen, zwijnen, antilopen en struisvogels gezien. Rond 16:30 uur waren we weer terug bij de lodge, we hebben nog wat gelezen op het terras en nog wat gedronken. Om 19:00 uur was het tijd voor het diner. Een echte Afrikaanse braai! Lekker vlees, heerlijke salades en goed weer. We hebben nog een lekker flesje Zuid-Afrikaanse rosé gedronken en het vakantiegevoel was compleet.
Donderdag 22 september 2005:
Vanochtend zijn we na het ontbijt om 09:00 uur vertrokken. We gingen weer op weg richting de grensovergang naar Zuid-Afrika. We zijn bij Lavumisa de grens over gegaan. Ook hier verliep het redelijk vlot en op dezelfde manier als de eerdere grensovergang. We kregen een stempeltje toen we Swaziland uit gingen en ook weer een toen we Zuid-Afrika weer in gingen. Toen dit allemaal geregeld was konden we onze route weer voortzetten. We kwamen rond 14:00 uur aan bij de “Emdoneni Lodge” in Hluhluwe. Dit is alweer een hele mooie accommodatie. Het bestaat uit een hoofdgebouw met de receptie en het restaurant met bar en verschillende huisjes waarin zich de hotelkamers bevinden. Ieder huisje heeft een veranda, een badkamer met hele grote douche en toilet en natuurlijk een 2 persoonsbed. Toen we hadden ingecheckt en onze tassen naar de kamer hadden gebracht zijn we naar “Dumazulu village” gegaan. Dit is een Zulu-dorpje dat een paar honderd meter van Emdoneni verwijderd ligt. Het is precies nagemaakt van een origineel zulu-dorp. Er worden rondleidingen en showtjes gegeven om aan toeristen te laten zien hoe een de Zulu’s leven. Ook wordt er de leefwijze van de Zulu’s getoond. We kregen een rondleiding en uitleg van een gids en als afsluiting zagen we een echte Zulu-dans, ook mochten we Zulu-bier proeven maar dat was niet echt lekker. Het was erg interessant. Daarna zijn we terug gegaan naar Emdoneni. Om 19:00 uur was het diner, we kregen als voorgerecht een potje met spinazie, kaas en champignons. Daarna groentesoep, als hoofdgerecht was er een buffet, we konden dus voor het eerst een keer kiezen wat we gingen eten. Er was zwijn, rundsvlees, bobotie, rijst, groenten en salades. Voor het nagerecht was er ook een buffet met ijs, taart en koekjes. Na het eten hebben we nog wat gedronken op het terras en zijn daarna gaan slapen.
Vrijdag 23 september 2005:
Vanochtend zijn we na het ontbijt richting St Lucia gereden. Dit ligt aan de kust. Het is een dorpje aan het strand met daarbij een heel riviergebied de “St Lucia Wetlands”. Er leven nijlpaarden, krokodillen en veel verschillende vogelsoorten. We zijn eerst even naar het strand gegaan, daar hebben we nog even met onze blote voeten in de Indische oceaan gestaan. De golven waren erg hoog, dat zag er mooi uit. Er waren een aantal mensen aan het zwemmen maar dat was mij toch iets te koud. Daarna hebben we een 2 uur durende boottocht gedaan door de rivier. We zagen heel erg veel nijlpaarden, een aantal krokodillen, een zeearend, en andere vogels. Het was een erg relaxte boottocht maar 2 uur was voor mij toch iets te lang. Na de boottocht zijn we nog even het dorpje ingereden, we hebben onze auto laten wassen (dit was echt nodig, hij zag er erg bruin uit door al het stof van een aantal zandwegen). Dit koste maar € 2,-!!! Echt ontzettend goedkoop. St Lucia is een heel leuk dorpje, erg gezellig en toeristisch, er zijn veel winkeltjes, restaurantjes en cafeetjes. Toen we daar alles gezien hadden zijn we weer terug gereden naar ons hotel. Om 16:30 uur werden de cheetahs, lynxen en andere wilde katten die bij onze accommodatie gehouden werden gevoerd. Dat wilden we natuurlijk wel even zien. We mochten zelfs bij een van de cheetahs in de kooi. Dat was wel even spannend want dat beest blies en gromde de hele tijd. We hebben het overleefd gelukkig. Hierna was het weer tijd voor het diner. Als voorgerecht kregen we miniloempia’s en daarna pompoensoep, als hoofdgerecht kregen we rundvlees met groenten en gepofte aardappel en als nagerecht kregen we ijs en kwark. We hebben ook hierna nog wat gedronken aan de bar en zijn toen gaan slapen.
Zaterdag 24 september 2005:
Vanochtend zijn we al om 06:00 uur opgestaan omdat we onze auto al om 10:00 uur in Durban in moesten leveren, we zouden daarna verder gaan vliegen naar Port Elizabeth. Het zou ongeveer 3 uur rijden zijn naar de luchthaven. Om 06:30 uur zijn we weggereden en om 09:30 uur waren we keurig op tijd in Durban bij de inlever locatie van Budget Car Rental op de luchthaven. Het inleveren van de auto verliep zonder enige moeite en erg vlot. Om 13:15 uur zou onze binnenlandse vlucht met South African airways vertrekken naar Port Elizabeth. We hadden dus nog behoorlijk wat tijd over. Als eerste hebben we onze tassen ingecheckt, dan waren we daar alvast vanaf. Daarna hebben we op ons gemak nog maar wat gegeten en gedronken, ik heerlijke verse jus d’orange en een muffin en Twan een kopje koffie en een broodje. Daarna zijn we maar naar de gate gegaan. De luchthaven van Durban is niet groot maar wel behoorlijk modern en erg netjes met een aantal winkeltjes en wat eet- en drinkgelegenheden. Twan zag een beetje op tegen de vlucht, hij is geen liefhebber van vliegen, maar dat ging snel over toen we het vliegtuig binnen stapte! Zo’n royale stoelen in de economyclass hadden we nog nooit gezien, erg breed en veel beenruimte! Dat zat dus wel goed! Onderweg kregen we een lekker broodje met eiersalade. Na 1 uur en 10 minuten landden we keurig op tijd in Port Elizabeth. We gingen meteen onze auto ophalen bij Budget. Alweer een Toyota Corolla, deze keer een witte, met 35.000 km op de teller. We konden ook hier in hele korte tijd vertrekken. We zetten koers richting Addo dat zou nog ongeveer 100 km zijn. We verbleven daar in de “Zuurberg Mountain inn”. Deze lodge ligt boven op een berg waar je komt na een rit over een zandweg van 17 km door de bergen. Wij dachten echt dat we in de middle of nowhere terecht zouden komen maar dat viel (toen we eenmaal boven waren) wel mee. Het uitzicht onderweg was prachtig maar de zandweg is erg hobbelig en lang. Zuurberg Mountain inn is een mooie accommodatie met een hoofdgebouw met daarin de bar, receptie en het restaurant. De kamers zijn allemaal aparte “rondavels” rond met een rieten dak. Erg leuk. Om 19:00 uur was het diner, een buffet met verschillende soorten vlees, vis, groenten en salades. Daarna zijn we terug gegaan naar onze rondavel, daar hebben we nog wat gelezen en zijn daarna gaan slapen.
Zondag 25 september 2005:
Vanochtend hebben we voor de verandering wat uitgeslapen. We zijn om 09:30 uur opgestaan en daarna gaan ontbijten, dit was al behoorlijk laat vergeleken met de andere dagen. Om 13:00 uur werden we opgehaald om met de game drive mee te gaan die verzorgd werd door ons hotel. We gingen naar het Addo Elephant park. Een nationaal park wat bekend staat om zijn vele olifanten. Wij waren de enige personen die mee gingen, we hadden dus een prive-gamedrive. We hebben echt ontzettend veel olifanten gezien. Voor mij als olifantenfan was het dus een onvergetelijke middag. De olifanten staken zelfs de weg over voor onze neus. Er waren zowel grote als babyolifantjes van amper een maand oud. Verder hebben we nog buffels, kudu’s, elanden, hartebeasts en zwijnen gezien. Om 18:00 uur ging het park dicht en werden we weer terug gebracht naar ons hotel. Om 19:00 uur was het weer tijd voor het diner. Het was weer een buffet met lamsvlees, varkensvlees en veel verschillende groenten en salades. Na het eten zijn we nog even bij de openhaard gaan zitten in de lounge, we hebben toen nog met 2 stagiaires gesproken van het hotel. Net toen we wilden gaan kwam er een groep Nederlanders binnen, daar raakten we mee aan de praat en het werd erg gezellig, we gingen toch weer later dan gepland naar ons bedje.
Maandag 26 september 2005:
Vanochtend zijn we na het ontbijt om 09:00 uur weer vertrokken. Als eerste reden we weer de 17 km lange zandweg af naar de voet van de berg. Vervolgens moesten we eerst terug richting Port Elizabeth. Vanaf daar begonnen we weer aan een voor ons nieuwe route (de tuinroute) richting Knysna. Onderweg zouden we op een aantal plaatsen gaan stoppen. De eerste stop war bij de “Paul Sauer Bridge” daar vanaf hadden we een mooi uitzicht over een diepe kloof met helemaal beneden de Storms rivier. Toen we hier even rondgekeken hadden en een keer heen en weer over de brug gewandeld waren zijn we verder gereden. Onze volgende stop was het “Tsitsikamma nationaal park”. Dit vond ik echt een van de mooiste parken van de hele reis. Qua natuur is het fantastisch, qua wild is er weinig te vinden. Het is een heel mooi groen park aan zee. De zee is er heel wild en de hoge golven slaan tegen de rotsen aan. We hebben er een trail gelopen. De trail is best vermoeiend, er zitten een hoop steile trappen in tegen de rotsen aan, maar het was wel echt de moeite waard. Het einde van deze trail was de hangbrug die over de monding van de Storms rivier heen hing. Deze hangbrug staat op iedere afbeelding die van dit park te vinden is. We hebben hier ook geluncht! Ze hadden er heerlijke champignonsoep. Hierna zijn we verder gereden richting Knysna. Onderweg zijn we nog gestopt bij de hoogste bungee-jump ter wereld (maar liefst 216 meter) bij de Bloukransbrug. Ik ben een behoorlijke waaghals (ik heb ooit eens parachute gesprongen) maar hier moest ik toch even nadenken! Ik had om 16:30 uur eindelijk besloten om te gaan springen toen Twan met de slimme opmerking kwam dat we echt voor het donker in Knysna moesten zijn en dat was nog 1,5 uur rijden. Ik zou pas 3 kwartier later weer terug zijn als ik echt ging springen. En aangezien het om 18:00 uur donker begon te worden was dat dus niet te halen! Helaas, ik baalde stevig maar er zat niks anders op. We zijn dus maar weer verder gereden. Aangekomen in Knysna hadden we onze accommodatie voor die nacht zo gevonden. The Wayside inn hotel, is een knus bed & breakfast achtig hotelletje dat ligt aan een gezellig pleintje op ongeveer 15 minuten lopen van het waterfront van Knysna. Nadat we onze spullen naar de kamer hadden gebracht zijn we op zoek gegaan naar een restaurantje. Dat was de eerste keer dat we zelf moesten zoeken naar een restaurant tijdens deze vakantie. We hadden het zo gevonden. Restaurant Red Square aan hetzelfde pleintje gelegen als ons hotel. Ik heb een heerlijke carpaccio als voorgerecht gegeten en als hoofdgerecht een biefstuk met champignonsaus. Ook hebben we weer een heerlijk flesje wijn gedronken.
Dinsdag 27 september 2005:
In het Wayside inn hotel is geen ontbijt ruimte. Je kunt kiezen om het ontbijt op je kamer te nuttigen of buiten op het terras. Wij waren hadden de enige kamer met balkon, voor ons was de keuze dus snel gemaakt. We kregen het onbijt door een luik in de deur in onze kamer geschoven. Dat was echt leuk. Na het ontbijt zijn we naar Plettenberg Bay gereden. We hadden door een van de medewerksters van de Wayside inn een Whale Watching tour laten boeken bij Ocean Safari’s. Voor dat we wegreden had ze nog even gebeld om er zeker van te zijn dat het doorging i.v.m de harde wind die er was. Ze zouden om 09:40 uur en om 12:00 uur gewoon afvaren. Wij besloten om met de boot van 12:00 uur mee te gaan en reden op ons gemak naar Plettenberg. Daar aangekomen bleek er toch te veel wind te zijn en was de zee te wild en werd de boottocht toch afgeblazen. We waren behoorlijk teleurgesteld. We hebben nog even over het strand gewandeld en zijn daarna maar weer terug gereden naar Knysna. Daar zijn we naar het waterfront gegaan. Het waterfront van Knysna is niet zo heel groot, er zijn wat winkeltjes en restaurantjes. In een van die restaurantjes hebben we geluncht. Om 14:00 uur zijn we richting onze volgende bestemming gereden. Net na Knysna zijn we nog even gestopt bij een marktje met handgemaakte Afrikaanse souvenirs. We hebben hier allerlei souvenirs gekocht voor onze familie in Nederland. Ik vind de Afrikaanse souvenirs echt geweldig, ik zou zo heel die markt leeg hebben kunnen kopen want ik vond echt alles mooi. Daarna zijn we via een prachtige route eerst een stukje langs de kust, daarna door het Outeniquagebergte en vervolgens nog een stukje door de Kleine Karoo naar Oudtshoorn gereden. De stad Oudtshoorn staat bekend om de vele struisvogelboerderijen die er te vinden zijn. We zijn onderweg dan ook ontelbaar veel struisvogels voorbij gereden. In Oudtshoorn overnachtten we in Guesthouse La Plume. Een erg mooie accommodatie met een klassieke stijl. De kamer heeft een groot klassiek bed met spijlen, een houten vloer en op de badkamer is een douche, toilet en……. Zo’n mooi oud bad op pootjes. Om 19:00 uur was het weer tijd voor het diner. Als voorgerecht kregen we erwtensoep. Als hoofdgerecht was er (hoe kan het ook anders) struisvogelbiefstuk met een buffet van groenten, salades en aardappelen. Als nagerecht was er typisch Zuid-Afrikaanse Lemon Cake.
Woensdag 28 september 2005:
Vandaag stond de laatste etappe van onze rondreis op het programma. Na een goed ontbijt bij La Plume zijn we om 09:00 uur weggereden. We gingen naar Kaapstad, het zou ongeveer 430 kilometer zijn tot ons hotel in Kaapstad. Het was een hele mooie route door de Kleine Karoo, door de bergen en via de Du Toit Pass. Onderweg zijn we een paar keer gestopt om foto’s te maken van de natuur. We kwamen rond 14:30 uur bij het Brenwin Guest House in Kaapstad aan. Ook dit is weer een bed & breakfast achtige accommodatie. Het ligt op 10 minuten loopafstand van het Victoria en Alfred waterfront. Onze kamer is eenvoudig maar netjes, we hebben een eigen terras, dat is wel erg prettig. Nadat we onze bagage naar de kamer hadden gebracht zijn we te voet naar het waterfront gegaan. Daar zijn we meteen naar het toeristen informatie centrum gegaan om te kijken wat we allemaal in Kaapstad konden gaan doen. Volgens het meisje achter de balie was vandaag een perfecte dag om nog een bezoek te brengen aan de Tafelberg omdat het heel helder weer was. We besloten om niet langer te aarzelen, we hebben dus snel een taxi gepakt naar ons hotel, daar hebben we de auto gepakt en zijn naar de Tafelberg gereden. We zijn met de kabelbaan omhoog gegaan. Het is ook mogelijk om te voet naar boven te gaan. De Tafelberg is 1000 meter hoog. Wij vonden dat het te laat was om nog te gaan lopen (het was inmiddels 16:00 uur) want de laatste gondel gaat om 18:00 uur naar beneden. De gondels draaien allemaal 365 graden rond tijdens de rit naar boven. Zo kun je dus onderweg al goed van het uitzicht genieten. Eenmaal boven was het uitzicht geweldig! We hebben ongeveer een 1 uur op de berg rond gelopen. Je kunt echt van alle kanten naar Kaapstad kijken. Het is ongelofelijk dat de berg inderdaad een platte bovenkant heeft, het lijkt net een grote hoge uitzichttoren. Het weer was super, we konden zelfs Robbeneiland zien liggen, dit ligt 11 kilometer van de kust. Daarna zijn we weer terug gereden naar het Victoria & Alfred waterfront. Daar hebben we gegeten bij Spur. Een groot steakhouse, erg rumoerig, veel kinderen, het was een veredelde mc’Donalds. Niet echt een succes vergeleken met wat we gewend waren van de rest van de vakantie. Het eten was wel lekker maar ik vond het restaurant zelf gewoon veel te massaal. Ik heb een biefstuk met champignonroomsaus gegeten. Daarna zijn we terug gereden naar ons hotel. Daar hebben we nog even op ons terrasje gezeten, daarna zijn we gaan slapen.
Donderdag 29 september 2005:
Vanochtend zijn we na het ontbijt richting Simons Town gereden. In dit plaatsje net voorbij Kaapstad zitten de Afrikaanse pinguïns. We reden langs de kust naar het plaatsje. Simons Town is al een heel gezellig plaatsje op zich. We hebben er onze auto geparkeerd en zijn naar de pinguïns gaan kijken. Er zit een grote kolonie wilde pinguïns bij elkaar op het strand en je kunt over houten paden lopen zodat je ze allemaal goed kunt zien. Normaal zou je denken dat pinguïns in de poolgebieden leven! Deze pinguïns zijn slimmer, het witte strand, de blauwe zee en het zonnetje boven hun hoofd maakt het leven er een stuk beter op! Toen we dit gezien hadden zijn we naar Cape Point national park gereden. Als eerste zijn we bij Cape Point gaan kijken, een flinke klim naar boven maar het uitzicht is spectaculair. Hier kun je zien hoe de Indische oceaan en de Atlantische oceaan samen komen. Daarna zijn we naar Kaap de Goede hoop gegaan. Dit ligt vlakbij Cape Point. Het is een van de bekendste symbolen van Zuid-Afrika. Iedereen gaat op de foto met het bord met daarop “Cape of good hope, the most south-western point of the African continent”. Wij dus ook! Het is toch wel heel bijzonder om daar te staan ondanks de drukte. Daarna zijn we weer via een andere route terug gereden naar Kaapstad. We zijn via de “Chapman’s Peak drive” gereden, dit is een knap staaltje wegenbouw. Er is een complete weg uit de bergen gehakt met spectaculaire uitzichtpunten over de zee en de bergen. Weer terug in Kaapstad zijn we langs de beroemde “Clifton Beach 1, 2 en 3” naar Victoria & Alfred Waterfront gereden. Daar hebben we nog wat winkeltjes bekeken en zijn daarna gaan eten bij “City Grill”. Na het eten zijn we terug gegaan naar het hotel en hebben we nog gezellig een wijntje gedronken op het terras.
Vrijdag 30 september 2005:
Vandaag stond Hermanus op het programma. September is de beste maand om walvissen te spotten en toevallig was het deze week ook walvisfestival in Hermanus. Dan wordt gevierd dat het de beste tijd is om ze te kunnen zien. Hermanus is een plaatsje boven Kaapstad vanwaar je walvissen vanaf de kant zou kunnen zien. Aangezien we pech hadden in Plettenberg waren we vastbesloten om nu echt walvissen te gaan kijken!!!! Om 09:00 uur zijn we vanuit ons hotel vertrokken. Via een mooie route door de bergen en langs de zee reden we naar Hermanus. We kwamen daar rond 11:30 uur aan. Het is een toeristisch plaatsje met veel uitzichtpunten waar je goed op zee kunt kijken. We hebben ontzettend veel walvissen gezien. We zagen ze zelfs springen en met staarten en vinnen klapperen op het water. Ik vond het echt geweldig! Voor mijn gevoel hadden we nu bijna alle dieren die bestaan gezien tijdens deze reis. Helaas is het erg moeilijk om foto’s te maken of te filmen als een walvis aan het springen is, voor je het weet is hij weer weg. Het is echt een belevenis, vooral omdat ze heel dicht bij de kant zwemmen. Rond 15:00 uur zijn we weer terug gegaan richting Kaapstad. We zijn weer naar Victoria & Alfred waterfront gegaan. Daar hebben we wat rond gewandeld en daarna gegeten bij Belthazar grill. Zij hadden vorig jaar de beste steaks van Zuid-Afrika, die moesten we dus eentje proeven! Ze hadden inderdaad verdiend gewonnen.
Zaterdag 1 oktober 2005:
Vandaag was onze laatste dag van de vakantie. We zijn rond 10:00 uur bij ons hotel uitgecheckt. Daarna zijn we naar Victoria & Alfred waterfront gereden. Vanaf daar hebben we de boot gepakt naar Robbeneiland. We hadden de tour al meteen op onze eerste dag in Kaapstad geboekt en er was vandaag pas plaats! Vroeg boeken dus! We hebben een uitgebreide 3 uur durende tour gehad over het eiland. Eerst gingen we met een bus het eiland rond, een gids gaf ons ondertussen uitleg over de flora en fauna die we onderweg tegen kwamen. We zagen ook een klein dorpje, daar wonen alle medewerkers van Robbeneiland met hun gezin. Hierna gingen we naar de gevangenis, we kregen een rondleiding van een ex-gevangene. We zagen de cel van Nelson Mandela. Het is een indrukwekkende tour en ik vind dat dit bij een bezoek aan Kaapstad hoort. We waren om 14:00 uur weer terug in Kaapstad, daar hebben we een heerlijke pannenkoek gegeten bij het Nederlandse pannenkoekenhuis. Daarna zijn we nog wat gaan winkelen en hebben we gegeten bij de City Grill. Na het eten zijn we op ons gemak richting de luchthaven gereden. We hebben de auto ingeleverd bij Budget Car Rental op de luchthaven. Dat verliep net zoals de eerdere ervaringen heel vlot. Daarna zijn we gaan inchecken. Het vliegtuig van KLM vertrok om 23:55 uur weer terug naar Amsterdam!
